Sint-Gertrudiskerk

De Sint-Gertrudiskerk in Gruitrode dateert uit 1422 en is opgetrokken in de laat-gotische periode. Toch was dit niet het eerste kerkelijk gebouw in Gruitrode: de Willibrordus kapel werd hier immers al in de eerste helft van de 8e eeuw opgericht! De kerk maakt dan ook uit van de Kempense gotiek, een plattelandsvariant van de Brabantse gotiek die vooral voor komt in de Kempen. De kerken zijn eenvoudig van opzet en meestal gebouwd van baksteen. De toren is vaak het pronkstuk en wordt veelal gekenmerkt door de toepassing van romaanse details en zware overhoekse steunberen. De bouw de St. Gertrudiskerk is ontstaan uit verschillende fasen: de Karolingische fase, de Romaanse fase (2x), de Gotische fase en uiteindelijk de 20e-eeuwse fase. De herkenbare gele mergelblokken werden oorspronkelijk aangevoerd vanuit de St. Pietersberg te Maastricht. In de nacht van 13 op 14 april 1909 is de toren van de Sint-Gertrudiskerk volledig afgebrand. Een nieuwe toren werd niet exact op de fundringen van de oude toren, maar enkele meters verder westwaarts opgetrokken in 1911, zodat tegelijkertijd het hele schip verlengd kon worden. De kerk werd tenslotte van 1989 tot 1991 volledig gerestaureerd.

Dorpspriesters

Iedere parochie heeft zijn priester. Hier volgt een opsomming van de laatste pastoors die de parochie Gruitrode gehad heeft:

• EH. Jos Calsius (huidige)
• EH. Justin Claessens (+)